Podarunki niematerialne ale cenne - krew i szpik kostny.

Spis treści:

1. Modlitwa
2. Jakie ma znaczenie dla organizmu krew i szpik kostny
3. Czy etyczne jest dzielenie się z bliźnim krwią i szpikiem kostnym.
4. Jak zostać dawcą szpiku kostnego
5. Jakie jest stanowisko Kościoła do osób oddających krew.
6. Podsumowanie

1. Modlitwa

Nauczyciel wraz z uczniami modli się w intencji osób poszukujących dawców szpiku.

2. Jakie znaczenie ma dla organizmu krew i szpik kostny

Aby zastanowić się czy etycznym jest oddawanie krwi i szpiku kostnego należałoby wpierw zapytać się jakie znaczenie organizmu mają one dla naszego organizmu.

Krew:

Krew pełni następujące funkcje:

• dzięki hemoglobinie erytrocytów krew może rozprowadzać po organizmie tlen, a odprowadzać do płuc dwutlenek węgla,
  
• rozprowadza substancje odżywcze oraz witaminy i hormony,
  
• odprowadza do narządów wydalniczych i  wątroby substancje zbędne bądź szkodliwe,
  
• transportuje komórki krwi z miejsc hemocytogenezy (szpiku kostnego, gruczołów limfatycznych) do centralnego układu krwionośnego,
  
• zapewnia możliwość regulacji termicznej,
  
• zapewnia możliwość regulacji ciśnienia wewnątrz organizmu,
  
• bierze udział w procesach krzepnięcia.
  
• bierze udział w obronie organizmu.

Szpik kostny wytwarza krwinki czerwone (erytrocyty).

Krwinki czerwone zawierają białko - hemoglobinę, dzięki której te komórki krwi mają zdolność przenoszenia tlenu z płuc do tkanek.

Po drugie szpik kostny wytwarza krwinki białe - leukocyty.

Rolą leukocytów jest ochrona ustroju przed infekcjami bakteryjnymi, wirusowymi, grzybiczymi, pasożytniczymi, a także rozpoznawanie i niszczenie nieprawidłowych komórek (w tym nowotworowych) powstających w organizmie.

Po trzecie szpik kostny wytwarza tzw. płytki krwi - trombocyty.

Trombocyty są komórkami krwi odpowiedzialnymi za hamowanie krwawienia w przypadku uszkodzenia naczyń krwionośnych.

3. Czy etyczne jest dzielenie się z bliźnim krwią i szpikiem?

Nauczyciel wiesza przed uczniami plakat ze słowami:

„...Zarząd Główny Polskiego Czerwonego Krzyża pragnie serdecznie podziękować wszystkim honorowym dawcom krwi, a w szczególności zrzeszonym w klubach Honorowych Dawców Krwi PCK za dzielenie się „darem życia". oraz zachęcić do regularnego oddawania krwi w przyszłości;
Pragniemy podkreślić, że pełnią Państwo szczególną rolę w społeczeństwie. Mają Państwo prawo do specjalnej satysfakcji z przynależności do grupy honorowych dawców krwi.
Państwa krew jest DAREM. Dziękujemy, że dzieląc się nią z innymi kierują się Państwo etyką, życzliwością i ludzkim sumieniem. ...".

Następnie razem z uczniami omawia go

4. Jak zostać dawcą szpiku kostnego?

Należy zgłosić się do Centrum Krwiodawstwa, wypełnić deklarację podając imię, nazwisko i dokładny adres.

• W Centrum Krwiodawstwa pobierana jest próbka krwi na wstępne badanie.
  
• Wypełnienie deklaracji i pobranie próbki krwi nie oznacza, że wkrótce nastąpi pobranie szpiku, gdyż jest bardzo małe prawdopodobieństwo odnalezienia dawcy w pełni zgodnego z biorcą.

Kiedy zostaje się dawcą szpiku?

• Jeśli dane antygenowe dawcy są zgodne z biorcą (osobą, dla której poszukiwany jest dawca szpiku), dawca otrzymuje zaproszenie na powtórne przeprowadzenie badań.
  
• Jeśli zgodność antygenowa między dawcą a chorym zostanie w pełni potwierdzona, stan zdrowia dawcy nie budzi zastrzeżeń, a dawca zgadza się na pobranie szpiku, wówczas ośrodek przeszczepiający szpik podejmuje decyzję o przeprowadzeniu przeszczepienia.
  
• Przed pobraniem szpiku należy przejść szczegółowe badania lekarskie. Od tej chwili chory przygotowany jest do zabiegu przeszczepienia. Wycofanie się dawcy w tym momencie może zagrażać życiu chorego.
  
• Szpik pobiera się z talerza biodrowego na sali operacyjnej pod znieczuleniem ogólnym.
  
• Po oddaniu szpiku wymagana jest jednodniowa hospitalizacja. Szpik regeneruje się bardzo szybko.

5. Stosunek Kościoła do dawców krwi i szpiku.

Stosunek Kościoła do dawców krwi jest podobny jak i do osób dających organy na przeszczepy.

Tu nauczyciel może przeczytać informację zamieszczona na stronach KAIu:

„...Zachęcamy wiernych, aby deklarowali wolę przekazania po śmierci swoich narządów do przeszczepienia - napisali biskupi polscy w specjalnym liście pasterskim, który ma być czytany we wszystkich kościołach kraju 23 września.
Hierarchowie zwracają się też do rodzin osób tragicznie zmarłych, by pomimo smutku nie zapominały, że organy wewnętrzne pobrane od ich bliskich mogą uratować życie chorym czekającym na transplantację.
W sposób szczególny biskupi apelują do dziennikarzy, aby pomagali odbiorcom mediów w zrozumieniu trudnych spraw związanych z przeszczepami i w kształtowaniu postaw otwartych na pomoc człowiekowi cierpiącemu i potrzebującemu.
Biskupi podkreślają, że w naszych czasach pojawiły się niespotykane jak dotąd możliwości ratowania zagrożonego życia ludzkiego - dzięki osiągnięciom medycyny i techniki można przeszczepiać organy ludzkie. "Decyzja oddania własnego narządu, np. nerki, czy zgoda na pobranie organów z ciała zmarłej bliskiej osoby nie jest łatwa. Jednak od tej decyzji często zależy uratowanie czyjegoś życia" - piszą biskupi.
I przypominają, że Jan Paweł II w Encyklice "Evangelium vitae" napisał, iż "na szczególne uznanie zasługuje oddawanie organów, zgodnie z wymogami etyki, w celu ratowania zdrowia, a nawet życia chorym, pozbawionym niekiedy wszelkiej nadziei" (nr 86).
Hierarchowie przytaczają dane, według których ponad milion ludzi na świecie, a kilkanaście tysięcy w Polsce, żyje dziś dzięki temu, że ktoś wielkodusznie wyraził zgodę na pobranie jego organów (nerki, serca, wątroby). Uratowani w taki sposób pacjenci wyznają, że w duchu wdzięczności modlą się codziennie za dusze swoich dawców.
Biskupi z uznaniem piszą o tym, że lekarze transplantolodzy, świadomi trudnych problemów związanych z realizowaniem misji ratowania życia ludzkiego, starają się różnymi drogami docierać do społeczeństwa, by przełamywać bariery niewiedzy i nieufności. Lekarze przypominają zarazem o obowiązującej zawsze zasadzie obrony życia - zarówno dawcy, jak i biorcy. Starania te wspierają aktywnie również stowarzyszenia pacjentów, którzy żyją dzięki przeszczepom organów.
Biskupi przypominają, że Kościół katolicki, który popiera przeszczepy organów, swoje stanowisko w tej sprawie wyraża nie tylko w nauczaniu Ojca Świętego, ale również w kolegialnych wypowiedziach biskupów. Biskupi polscy wypowiadali się już na ten temat, np. w Komunikacie z 18 marca 1995 roku, w którym apelowali o chrześcijańską miłość do ludzi potrzebujących przeszczepu.
Z kolei w Liście pasterskim przed Międzynarodowym Kongresem Eucharystycznym we Wrocławiu w 1997 roku prosili, aby jednym z "darów kongresowych" było powiększenie szeregów honorowych dawców krwi, która będzie ratować życie ciężko chorym ludziom. Biskupi wyrazili wówczas nadzieję, że nie zabraknie odważnych ludzi, którzy podejmą decyzję, by po śmierci ich organy wewnętrzne były przeznaczone na przeszczepy dla innych. W tym Liście wyrazili przekonanie, że "każde przetoczenie krwi do żył drugiego człowieka czy przeszczep wewnętrznego organu ciała" będą "znakiem nadprzyrodzonego krwiobiegu miłości ożywiającej Kościół Jezusa Chrystusa". Dziś, słowa te stały się szczególnie aktualne i zobowiązujące.
Biskupi przypominają, iż w swoim nauczaniu Kościół podkreśla, że ciału zmarłego człowieka należy się szacunek, pobranie zaś narządu po śmierci człowieka nie narusza jego godności ani żadnych praw osoby ludzkiej. Według aktualnego stanu wiedzy medycznej, podstawą do stwierdzenia śmierci człowieka jest ustanie wszelkiej aktywności mózgowej. Jednocześnie Kościół apeluje, aby w rozwiązywaniu tego doniosłego problemu były respektowane normy etyczne i medyczne.
Biskupi zachęcają wiernych, aby deklarowali wolę przekazania po śmierci swoich narządów do przeszczepienia. Zwracają się także do rodzin osób tragicznie zmarłych, by w swoim bólu i smutku nie zapominały, że organy wewnętrzne pobrane od ich bliskich mogą uratować życie chorym czekającym na transplantację. Ich decyzja może sprawić, że ktoś inny będzie cieszył się życiem, obchodząc co roku swoje "drugie urodziny".
W październiku rozpocznie się kolejny Tydzień Miłosierdzia w Kościele w Polsce. "Niech ten tegoroczny Tydzień uwrażliwi nas w sposób szczególny na sprawę darowania naszych organów, by ratować życie innych" - apelują polscy..."

6. Modlitwa na zakończenie