Wędka zamiast ryby, czyli skuteczna walka z bezrobociem w parafii (2)

Korzyści dla uczestników

Tworzenie grup wsparcia nie jest złotym środkiem na rozwiązanie kwestii bezrobocia. Jest natomiast konkretnym i sprawdzającym się narzędziem, dzięki któremu przeciętny człowiek nie czuje się osamotniony, wyizolowany i odrzucony. Ludzie żyjący w małych społecznościach i środowiskach (gminy, osiedla, parafie) zaczynają dzięki spotkaniom nawiązywać pozrywane więzi. Zaczynają się czuć „u siebie". Mobilizują się wzajemnie do działania. Są dla siebie przykładem, że wiele można zrobić, jeśli jest wola działania i nadzieja, a potem wysiłek i wytrwałość.

Punkt widzenia obecnych na spotkaniach przedsiębiorców jest bezcenny, gdyż uczy postawy przedsiębiorczej: czyli podejmowania czynności, które mają doprowadzić do konkretnego rezultatu. Tego typu postawy potrzeba dziś każdemu człowiekowi, zwłaszcza bezrobotnemu.

Przeżycie w obecności Boga i wspólnoty swojego kryzysu wzmacnia człowieka i nie pozwoli mu poddać się w razie kolejnych trudności. Odkrycie żywej obecności Boga w rzeczywistości zawodowej, społecznej i gospodarczej jest największą wygraną człowieka i wspólnoty Kościoła.

Cele Spotkań Świata Pracy

Spotkania Świata Pracy umożliwiają uczestnikom:

• bycie razem w trudnym doświadczeniu braku pracy, w trudnościach w prowadzonej lub zarządzanej firmie, w radościach i trudach bieżącej pracy;
• promowanie pozytywnej i aktywnej postawy w sferze zawodowej;
• budowanie świadomości tego, kim są jako ludzie pracy, obywatele i chrześcijanie;
• wyrabianie otwartości i umiejętności wzajemnego rozumienia się trzech podstawowych środowisk Świa ta Pracy;
• kształtowanie pozytywnego nastawienia do siebie dzięki zrozumieniu problemów, jakimi żyją poszczególne środowiska;
• poprawę relacji małżeńskich i rodzinnych.

Celem dalekosiężnym Spotkań Świata Pracy jest przemiana mentalności. Chodzi tu o przeobrażanie sposobu myślenia pojedynczego człowieka i całych społeczności z destrukcyjnego i roszczeniowego na konstruktywny, twórczy. Najważniejszą kwestią jest pomoc w uświadomieniu sobie przez daną osobę własnej, absolutnej wartości jako człowieka oraz w odbudowywaniu samodzielności w myśleniu i działaniu.

Tylko odzyskanie poczucia własnej wartości, poznanie samego siebie i zrozumienie własnej sytuacji może spowodować rozbudzenie w ludziach bez pracy inicjatywy, zdolności do samoorganizacji, aktywności, przedsiębiorczości, odpowiedzialności za siebie i innych oraz woli uczenia się - czyli przemiany postawy z roszczeniowej na twórczą.

W koncepcji Spotkań Świata Pracy nie idzie o proste dawanie zatrudnienia, choć i to się często zdarza; chodzi o przemianę mentalności, podniesienie na duchu i o odzyskanie „światła wewnętrznego".

Celem Spotkań Świata Pracy jest:

• uwrażliwienie społeczności wiernych na to, że Pan Bóg jest czyn nie obecny w rzeczywistości zawodowej;
• uświadomienie sobie, że On jest dawcą pracy (a skoro daje, to może też jej pozbawić i dać nową - dla dobra i rozwoju człowieka);
• zrozumienie, że sytuacja braku pracy lub trudności w niej przeżywanych nie wymyka się Panu Bogu spod kontroli, a raczej jest zadaniem dla człowieka, nad którym ma się on zastanowić i z którego ma wyciągnąć wnioski;
• uznanie, że praca jest czymś więcej niż tylko zarabianiem pieniędzy i robieniem kariery;
• przyjęcie pracy jako daru, służby i wartości.

Rola osób świeckich i kapłanów w Spotkaniach Świata Pracy

Praca i „bycie w świecie" to obszar działania laikatu. Kapłani z racji pełnionej funkcji mogą i powinni dostrzegać w swoim środowisku osoby świeckie, na których można by oprzeć działalność wspomagającą integrację środowisk Świata Pracy.

To świeccy przygotowują i prowadzą część modlitewną Spotkania Świata Pracy oraz spotkanie Grupy Integracyjnej. Pomagają też w przygotowaniu Mszy św. Aktywnie w niej uczestniczą poprzez czytania, modlitwę wiernych i in. Kapłan służy swoją pomocą w kwestiach duchowych: komentarza teologicznego, biblijnego, moralnego. Kapłani mają być tylko duchowymi patronami działań osób świeckich, siłą wspomagającą. Ta współpraca zakłada jednak pogłębienie przez księży znajomości problematyki pracy (w tym jej braku) oraz wpływu tego zagadnienia na wszystkie sfery życia człowieka w aspekcie jednostkowymi społecznym.

Tak rozumiane współdziałanie świeckich i duchownych jest szansą na nawiązanie nowoczesnej, aktywnej współpracy między nimi; może to doprowadzić do odnowienia wzajemnych relacji w lokalnych społecznościach parafialnych.

W koncepcji Spotkań Świata Pracy proponowanych przez Stowarzyszenie LABOR (zwłaszcza w pierwszej części - modlitewnej) oraz w promowaniu nowego stosunku do pracy ogromną rolę mogą i powinny odegrać osoby już uformowane duchowo, działające w ruchach i stowarzyszeniach typu: Odnowa w Duchu Świętym, Opus Dei, Focolare, Neokatechumenat, Ruch Światło-Życie, Rodziny Nazaretańskie, Akcja Katolicka i in.