9 maja jest obchodzony jako Dzień Europy

9 maja 1950 r., zaledwie 5 lat po zakończeniu II wojny światowej i w okresie największej groźby wybuchu trzeciej wojny, minister spraw zagranicznych Francji, Robert Schuman, odczytał przedstawicielom prasy międzynarodowej deklarację nawołującą Francję, jej odwiecznego - jak wówczas mówiono - wroga jakim były Niemcy i inne państwa europejskie do połączenia produkcji węgla i stali, co dałoby "pierwszą konkretną podstawę Federacji Europejskiej".

Schuman zaproponował stworzenie ponadnarodowej instytucji europejskiej, odpowiedzialnej za zarządzanie przemysłem stalowo-węglowym – sektorem, który w ówczesnym czasie stanowił podstawę potęgi gospodarczej i militarnej. Już rok później wizja Schumana zaczęła się materializować. Na podstawie podpisanego w Paryżu traktatu powstała Europejska Wspólnota Węgla i Stali, w której skład weszło sześć państw: Belgia, Francja, Republika Federalna Niemiec, Włochy, Luksemburg i Holandia. W ten sposób zainicjowany został proces integracji europejskiej, z której narodziła się dzisiejsza Unia Europejska.

Tak więc można powiedzieć, że integracja rozpoczęła się 9 maja 1950 r. To właśnie dlatego podczas mediolańskiego szczytu przywódców UE w 1985 r. zdecydowano obchodzić 9 maja jako Dzień Europy.

Nie jest on jednak tak uroczyście celebrowany jak dzień 25 marca, który uważa się za dzień narodzin UE. Tego bowiem dnia Unia Europejska świętuje rocznicę podpisania traktatów rzymskich w 1957 roku, na mocy których ustanowiono Europejską Wspólnotę Gospodarczą, poprzedniczkę obecnej UE. Ostatnio obchodziliśmy więc 50 lat Unii.

Dziesięć lat potem wymienione wspólnoty (czyli węglowa i gospodarcza, a także trzecia - d.s energii atomowej) połączone zostały we Wspólnotę Europejską. Stworzono wspólną Komisję, Radę Ministrów i Parlament Europejski. Deputowani do parlamentu początkowo byli wybierani przez parlamenty narodowe. Od 1979 roku mandaty uzyskują w drodze wyborów powszechnych.

W 1973 roku nastąpiło pierwsze rozszerzenie Wspólnoty. Do sześciu jej dotychczasowych członków dołączyły Dania, Irlandia i Wielka Brytania. W 1981 roku doszła Grecja, w 1986 roku Hiszpania i Portugalia. Kamieniem milowym w historii europejskiej integracji był Traktat z Maastricht z 1992 roku, tworzący podstawy dla przekształcenia wspólnego rynku w unię gospodarczą i monetarną ze wspólną walutą - euro. Zaplanowano także pogłębienie współpracy w sądownictwie, polityce zagranicznej i obronnej. W ten sposób Wspólnota Europejska przemieniła się w dzisiejszą Unię Europejską.

Trzy lata później, w wyniku przyjęcia trzech kolejnych państw - Austrii, Finlandii i Szwecji - Unia rozszerzyła swój skład do piętnastu krajów. Następnym krokiem było wprowadzenie 1 stycznia 1999 roku wspólnego pieniądza - euro, najpierw w rozliczeniach księgowych. Do zarządzania nim utworzono Europejski Bank Centralny. W obiegu, w formie monet i banknotów, euro znalazło się 1 stycznia 2002 roku, zastępując waluty narodowe większości unijnych krajów członkowskich, bez Danii, Wielkiej Brytanii i Szwecji.

W 2004 roku nastąpił kolejny doniosły akt w historii Unii - do wspólnoty przystąpiło 10 nowych państw, w tym Polska, a z początkiem 2007 dołączyły dwa kolejne kraje - Bułgaria i Rumunia. Liczba ludności UE zbliżyła się do 500 mln osób. Unia jest dziś zdecydowanie najsilniejszym organizmem gospodarczym świata, największą wspólnotą ludzi żyjących w demokratycznym systemie, respektującym tak prawa polityczne jak i socjalne obywateli.

Obywatele Polski - jak pokazują sondaże - są zadowoleni z naszej obecności w UE, tym bardziej warto więc pamiętać o Dniu Europy i wydarzeniu, które ma on przypominać.